Het is nooit te laat om te beginnen

Je bent altijd welkom in de community

De meeste van ons zijn nog aan het werk, dus lijkt pensioen een klein stipje aan de horizon. Maar heb je ooit eens nagedacht over wat je gaat doen als het zo ver is? Oliver Butterfield verliet zijn carrière in rechten en viel in een groot gat. “Zomaar even gaan relaxen op je 66e is lang niet zo makkelijk als je denkt”, vertelt hij ons.

Dat is wanneer hij begon met hardlopen, en te bewijzen dat het nooit te laat is om iets nieuws te gaan doen. Hij begon met een start-stop relatie met hardlopen, "10 kilometer lijkt op papier tenslotte veel eenvoudiger, niet?” toen hij hoorde van de park-runs op zaterdag in het park bij hem in de buurt. “Op een dag vertelde mijn buurvrouw erover” zegt hij. “Zij en haar zoon deden al drie weken elke zaterdag mee, maar ik was er wat achterdochtig over. Gratis, zonder dat je je vastlegt? Het klonk alsof het te mooi was om waar te zijn.” Maar zijn zorgen bleken onnodig. “Tijdens mijn eerste run werd ik met open armen ontvangen en de efficiëntie van de training was perfect.” Sinds die eerste training heeft Oliver inmiddels 76 runs achter de rug, waarvan bijna allemaal in het park. Maar onlangs heeft hij in Toulouse gelopen waar hij zich net zo welkom voelde als in het groepje thuis. 

Er lijkt een soort van harmonie te heersen onder hardlopers in het park die steeds beter lijkt te worden. “Mensen rennen voor verschillende redenen,” zegt Oliver, “maar er is iets wat we gemeen hebben, en dat is dat we willen hardlopen en onder de mensen willen zijn.” Van tijd tot tijd krijgt hij tips van andere hardlopers om zijn training te verbeteren en blessures te voorkomen. “Er zullen altijd hardlopers zijn die beter zijn,” zegt hij, “maar niemand in het park zou je een elitist kunnen noemen.” In het park zijn alle hardlopers gelijk maar heeft hij met één van de hardlopers de beste klik: “mijn dochter woont vlakbij het park en mijn kleindochter kwam mij altijd aanmoedigen. Het duurde niet lang of mijn kleindochter werd met 6 jaar het jongste lid van de club.” Ze gaat nu elke zondag mee met opa en inmiddels heeft ze al 24 trainingen meegelopen!

Voor Oliver is het één van de vele dingen die het voor hem zo leuk maken. “De mengeling van generaties waarbij iedereen gelijk is” zegt hij. “Senioren worden goed ontvangen, niet alleen door elkaar maar ook door jongere leden.” Oliver is het bewijs dat niemand te oud is om ergens aan te beginnen, maar hij is niet alleen. “Ik heb een foto van mijn kleindochter en een vrouw van 99 jaar oud - de oudste en jongste deelnemers van de training op die dag!” 

Sinds hij is begonnen, heeft hij zijn conditie opgebouwd naar de 10k door deelname aan training en wedstrijden. Een hamstringblessure herinnert hem wel aan zijn limieten, maar toch heeft hij zijn zinnen gezet op dat wat belangrijk is. “De enige tegen wie ik het moet opnemen, dat ben ik zelf. Toen ik de blessure opliep zat ik op 2 seconden van het record binnen mijn leeftijdscategorie, nu ben ik weer aan het opbouwen naar dat niveau.” En hij voegt bescheiden toe, “Misschien haal ik het niet, maar het is leuk om te proberen, en ik heb onderweg mijn kleindochter naast me als grootste fan.”

×
×