Wat staat je te wachten bij je eerste marathon?

Om ervaringen te delen over het lopen van een marathon hebben we namens Saucony een panel samengesteld. Amelia Ritchie, Nic Errol en George Rendall roepen samen herinneringen op en delen tips en adviezen om jou je beste marathon te laten lopen. 

Vertel ons over je eerste marathon…
Amelia: Mijn eerste marathon was in 2011 in Liverpool. Ik was net verhuisd naar Londen vanuit Canada en ik besloot te gaan hardlopen om fit te blijven toen ik op dat moment nog geen lidmaatschap bij de sportschool kon betalen. Een collega trainde voor de Londen Marathon en maakte mij nieuwsgierig. Ik was altijd al sportief en mijn collega leek mij helemaal niet zo’n sportief type, hierdoor raakte ik geïnspireerd. Ik dacht als zij het kan, dan kan ik het ook. Ik ging naar huis en vond online een schema voor een 16-weekse training. Toen zocht ik naar marathons en ik vond er eentje die over 16 weken zou plaatsvinden; Liverpool! Ik schreef me in en ging de volgende ochtend meteen hardlopen. Ik had geen idee wat ik moest verwachten, ik had zelfs nog niet eens een halve marathon gelopen. De dag van de marathon was emotioneel, ik lachte en ik huilde en ik overwon en ik verloor. Ik rende en ik liep en ik babbelde met andere runners en we moedigden elkaar aan. Het was geweldig en ondanks dat het pijnlijk was ben ik trots op mijn vastberadenheid om door te zetten. Een echte prestatie! Een paar uur na de finish was ik eraan verslaafd…

George: Mijn eerste marathon liep ik in Spanje, ik was ontzettend nerveus en dat kwam met name door de temperatuur. Het zou die dag meer dan 40 graden worden. Ik weet nog dat ik de avond van tevoren naar de arts ging om mijn bloeddruk te controleren, ze zeiden dat het aan de hoge kant zat maar dat het waarschijnlijk de zenuwen waren. Dat is hoe dan ook niet echt iets wat je wil horen vlak voordat je voor het eerst zo’n afstand gaat hardlopen. De ochtend van de marathon was slopend, ik had alleen ervaring met een halve marathon dus de zenuwen zaten er goed in. Na zo’n 10 kilometer merkte ik dat de zenuwen me hielpen, ik kon de energie zo gebruiken dat het mij net die extra push gaf in de marathon.  

Wat waren de onverwachte momenten tijdens die eerste marathon?
Amelia: Eigenlijk was bijna alles onverwacht. Maar voor mij was de grootste verrassing de mentale uitdaging en hoeveel positiviteit je kunt halen uit het publiek. Voor iemand die een eerste marathon loop, zeker die in Londen, is het verbazingwekkend hoe sterk een positieve houding inwerkt op je prestaties. Het juichende publiek langs de route houdt de stemming erin en motiveert je om je benen in beweging te houden, keer en keer opnieuw totdat je de finishlijn hebt bereikt! Wat mij ook overviel was het belang van het lopen van je eigen marathon, je ziet hardlopers in alle soorten en maten. Probeer je niet te vergelijken met anderen gebaseerd op hoe ze eruit zien, daar komt alleen maar ellende van.

Anna: Hoeveel mensen ik wel niet ken van het hardlopen! Tijdens de loop zag ik zoveel bekende gezichten onder de deelnemers en in het publiek. Ik was voornamelijk bezig met zwaaien naar mensen en het was ontzettend leuk. De hardloopwereld is speciaal en helemaal tijdens de Londen Marathon komen ze allemaal bij elkaar alsof het een groot feest is.

George: Het klopt dat je je eigen marathon moet lopen. De avond voor de marathon keek ik naar de andere mensen die zoveel meer ervaring hadden. Dus ik besloot om het de eerste helft heel simpel te houden. Zo rond de 30km begon ik mensen te zien die er te snel in waren gegaan… het was een verrassing om te zien hoe mijn eigen aanpak zo’n verschil maakte en om de negatieve impact te zien van de aanpak van anderen.

Zijn er rituelen die je hebben geholpen?
Anna: Mijn haar is best een ding. Ik wil vlechten met linten in dezelfde kleur als mijn topje. Ook eet ik altijd een chocoladereepje voordat ik start. Sinds enige tijd ben ik mijn strategie voor de loop gaan visualiseren - het heet een ‘zone box’ waarbij je een liedje, kleur, een moment van zelfverzekerdheid én een zin samenvoegt. De zone box wordt geïnitieerd door een bepaalde actie in de routine voor aanvang van de marathon, voor mij is dat rood, met het nummer ‘Watchtower’ door Devlin & Ed Sheeran. Ik denk aan de 14e mijl tijdens de marathon van Londen vorig jaar en mijn zin is "Run Brave”. Ik start deze routine tijdens het opwarmen voor de marathon.

Amelia: Mijn ritueel is dat ik voorbereid ben met een plan. Ik breek de marathon op in 3 gedeeltes en ik heb altijd een A, B en C versie voor elk plan. Een groot onderdeel van dat ritueel is dat ik notities opschrijf op mijn handen en armen, op die manier kan ik naar beneden kijken en zie ik hoe ik het op dat moment doe. Ik schrijf mijn mijlpalen op zodat ik onderweg kan checken of ik op de juiste weg zit.  

George: Ik doe niet zo vaak mee, maar ik heb wel bepaalde gewoontes. Elke marathon is anders dus ik vind het belangrijk om flexibel te zijn en je niet te laten beïnvloeden door kleine dingen waar je geen invloed op hebt. Als er iets is wat ik heb geleerd van de Londen Marathon in 2016 is dat het onwijs belangrijk is om je startnummer zo te plaatsen dat je er geen last van hebt. Mijn arm ging er constant tegenaan en dat werd metaal een flinke kluif om te negeren en de focus te leggen op een goede marathon.

Hoe zwaar is een marathon nu echt? En hoe anders is het in tegenstelling tot gewoon trainen?

Amelia: De marathon is mentaal zwaar, maar het is belangrijk om te onthouden dat de maanden aan training het zwaarst waren. Op de dag zelf moet je vertrouwen op je training, wees positief en probeer je alle positieve dingen uit je training te herinneren. Op het moment wanneer je het nodig hebt kan je er energie uit halen en natuurlijk uit de vibe van het publiek langs de kant samen met die van andere runners!

Anna:
Het is niet iets wat je zomaar even doet. Het is de fijne balans tussen prachtig en afschuwelijk die respect afdwingt. Het is ook veel beter dan trainen, want je hebt duizenden mensen die je aanmoedigen. Ik hou van het publiek en ik omarm de aanmoedigingen met een glimlach of ik zwaar. Je ontkomt niet aan de sfeer, ik loop er hoe dan ook beter door. 

George: De marathon is zo intens dat je hard moet zijn voor jezelf gedurende de hele loop. Het is voor mij het moeilijkste dat er is… dat maakt het ook zoveel mooier om het gewoon te doen op iets wat normaal maar een saaie zondag zou zijn. Het is makkelijk om te stagneren en je focus te verliezen, ik heb daarom muziek of een podcast nodig tijdens de langere runs. Op de dag zelf wordt alles al emotioneel genoeg en heb je dankzij het publiek geen extra motivatie meer nodig dus dat ligt heel anders. In contrast tot wat ik tijdens de training wil, wil ik voor het begin van de marathon kalm en rustig zijn. 

Londen: jullie hebben ‘m allemaal gelopen. Is het zo anders dan andere marathons?

Amelia: De iconische bezienswaardigheden langs de route zijn memorabel. Hardlopen over de tower bridge is helemaal een droom die werkelijkheid wordt en als je eenmaal langs Buckingham Palace bent is het een homerun. De sfeer van het publiek en andere hardlopers is onvergelijkbaar, het is zo’n speciale dag. Het publiek juist en laat je voelen alsof je een beroemde atleet bent, lach naar ze en ze juichen nog harder!

Anna: Ik heb maar twee marathons gelopen en elke keer was het de Londen marathon. Londen is de beste stad ter wereld en Londoners weten als de beste hoe zij een sportevenement moeten organiseren. De marathon heeft geweldige bezienswaardigheden en mensen eromheen, het geeft weer hoe gaaf mensen kunnen zijn. Ik moet gewoon al lachen als ik eraan denk.   

Als je nog twee weken zou hebben tot de start, wat zou jij voor advies geven?
Anna: Hou vast aan je routine en ga geen rare dingen doen. Je kunt nu alleen nog fitter worden door je training te volgen. Laat al het harde werk door je benen vloeien en verschijn fris aan de start. Maak je klaar voor de beste dag van je leven!

Amelia:
Laat het glijden, koop een tube body glide en smeer het op plaatsen die kunnen gaan irriteren. Je gaat jezelf dankbaar zijn! De marathon stat om 10 uur in de ochtend, eet je ontbijt vroeg genoeg. Neem een energiereep mee waar je bekent mee bent en die je kunt eten zodra je op Blackheath bent.

George: Slaap de nacht van vrijdag op zaterdag goed. Maak je geen zorgen over zaterdagnacht, pak je rust en maak een voorraadje koolhydraten aan waarvan je weet dat je lichaam er goed op reageert. Beïnvloed dat wat je kunt beïnvloeden - leg je spullen klaar en maak je startnummer vast. Denk niet aan dat wat je niet kunt beïnvloeden, zoals het weer bijvoorbeeld. 

×
×